Zondag 5 April 2009 Parijs-Dakar
De weergoden waren de hedenmorgen in een gunstige bui, dus geen reden voor enige twijfel. Enkele minuten later stonden wij dus ook klaar voor wat ons betreft de eerste georganiseerde rit van het seizoen 2009.
Omstreeks 10.30 uur arriveerden wij dan ook voor de deur bij Piet en Soezie, welke nog enigszins aangeslagen van de hoeveelheden alcohol van gisteren, ons stom van verbazing begroeten.
Bleek dat wij ons bij Jos moesten melden en niet bij Piet en Soezie, welke helaas verstek moesten laten gaan in verband met visite en het promilage,  zullen wij maar zeggen.Behoeft geen nadere uitleg, denk ik.
Eenmaal aangekomen bij Jos, stond deze ons al vrolijk op te wachten met Piewie, met wie wij eindelijk eens kennis mochten maken. Eerste indruk, een toffe peer, en die man heeft ook nog eens een goeie smaak, in ieder geval, voor wat betreft het type motorfiets. Helaas had een of andere criminele bandenboer hem op slinkse wijze een spijker in zijn achterband verstopt, zeg maar om  zijn omzet te verhogen, en daarom moest Piewie helaas ook verstek laten gaan.
Onder het genot van een kopje koffie bij Jos werd er het een en ander bijgepraat, en al snel verschenen Henk en Maaike.
Omstreeks 11.00 uur werd er onder het aanvoerderschap van Jos gestart met de route, via Amstenrade, en Nuth en Valkenburg werd er koers gezet richting Slenaken alwaar onze eerste welverdiende, en daarna nog een tweede, kop koffie.
Snel nog een foto van de groep op het terras, dat mocht ik perse niet vergeten, was mij nog uitdrukkelijk op het hart gedrukt van Soezie, en ik wil echt geen ruzie met Soezie. 

Over diverse mooie kleine slingerwegen gelegen ten oosten van Liege, waarvan de kwaliteit af en toe te wensen overliet, maar dat zijn wij inmiddels wel gewend van onze zuiderburen, werd er via Blegny en Fleron, over de Bois Dólne en de route de Nessonvaux, koers gezet naar Banneux.
Jos was het op spectaculaire wijze ook gelukt enkele stukjes Parijs-Dakar in het parkoer op te nemen, waarvoor ik hem nog hartelijk moet bedanken van mijn schokbreker. Hiervan echter geen foto, ik had echt beide handen nodig aan het stuur anders had ik er beslist een foto van gemaakt.
Na de motoren te hebben afgetankt, waarvan wederom een foto als bewijs, wat op zich al een kunst is op een Zondag in Belgie, hebben wij in Banneux een lunchpauze ingelast.

Met armen en benen zwaaiende is het ons zelfs gelukt iets te bestellen uit de uitsluitend Franstalige menukaart. En als een wonder, hoe kan het ook anders in dit bedevaartsoord, kregen wij ook inderdaad de versnaperingen die wij in onze gedachten hadden toen wij ze in ons gebrekkig  Frans bestelden. Het kan natuurlijk ook zo zijn dat ze stiekem toch Nederlands verstonden, al lieten ze daar in eerste instantie niets van blijken. Uiteraard ook hiervan een foto.

Na deze, door ons tot “motorzegening” gebombardeerde lunchpauze, hebben wij onze weg voortgezet via Remouchamps naar het meest zuidelijkste punt van de route in Stroumont om via Spa en Jalhay koers te zetten naar het Lac de la Gileppe, en aangezien Jos trek had in een sigaret zijn wij zijn wens dan maar tegemoet gekomen en hebben een nicotine pauze ingelast op de parkeerplaats van dit alom bekende stuwmeer.

Inmiddels 17.30 uur, werd de route voortgezet volgens het. Garmin schema zeg maar, aangezien de snelste weg huiswaarts ons slechts een tijdsverbetering opleverde van 20 minuten.
Via Eupen, Slenaken en Mechelen werd de terugreis aan getreden en omstreeks 18.45 uur was iedereen weer heelhuids en zonder kleerscheuren thuis, een prachtige dag en een super mooie motorrit en ervaring rijker.
Wel met een houten kont, is toch weer even wennen na zo een lange seizoensstop.
Jos van harte bedankt voor de mooie route, Henk en Maaike bedankt voor de leuke middag en wij zijn er beslist een volgende keer weer bij.

Groeten Fred en Tiny.